Cathedral song

Na iets meer hier in New Zealand te mogen verblijven zijn we vandaag naar de Coromandel peninsula gereden. Kan er heel kort over zijn, een prachtige rit, de wegen kronkelen zich door een adembenemende natuur heen. Nadat we uiteindelijk na ruim 2,5u rijden aankwamen bij hotwater beach. Wist niet wat ik me moest voorstellen, het is een uitgestrekt stuk strand, waar op een bepaald stuk mensen druk in de weer zijn met schepjes om een kuil te graven. De nieuwsgierigheid dwong me om het ook te proberen. Dat heb ik geweten, het warme water dat de kuil vult is gloeiend heet, ik moest naar het water rennen om mijn voeten te koel. De uitleg die ik later kreeg verklaarde alles. Dat gedeelte strand ligt tegen een rotswand van een actieve vulkaan. Hoe dichter bij de wand je gaat graven hoe heter het water. Ik had mijn les op de harde manier geleerd. 
Terug in de auto, nog een paar km rijden naar de volgende bezienswaardigheid, The Cathedral Cove. Parkeren en met een busje naar het volgende punt gebracht. Daar wachtte ons wandeling die ons bracht bij de Cove. Prachtig manifesteerde zich deze rots voor onze ogen. De wandeling was niet voor niets geweest, met een hartslag die boven normaal was stond ik vol verbazing te kijken naar dit door de natuur vervormde schouwspel. De foto’s doen onrecht, en ik zou iedereen willen aanbevelen om dit eens in het echt te bekijken. We vreesden de wandeling terug, en stelden dit steeds verder uit, de klim, de steile treden en meer, we moesten er niet aan denken. Gelukkig zag Allan (mijn neef) dat er een water taxi was. De taxi kwam uit het water en reed het strand op, en Het maakte mij op dat moment niets meer uit, daar ging ik mee terug naar het parkeerterrein. 
Nogmaals 28km rijden en aangekomen in het plaatsje genaamd Whitianga, hier hebben we voor vanavond iets gehuurd. Lekker een hapje gegeten, en zitten nu met een wijntje op het terras van het huisje, uitkijkend over de oceaan. 
tot zover mijn lofzang over the Cathedral Cove